دروغ گویی کودکان

خانواده در قبال دروغ گفتن کودک باید واکنش تربیتی نشان دهد یعنی به کودک بگوید که ما می‌دانیم که تو شوخی کرده‌ای یا بازی انجام داده‌ای یا خواسته‌ای ما را بخندانی اما ما دوست نداریم که تو این گونه حرف بزنی یا از حرف تو ناراحت شده‌ایم.

 

والدین باید از تنبیه کودک در مقابل این نوع رفتار بپرهیزند و با توجه به اینکه الگوی رفتاری کودک خود پدر و مادر هستند پس باید والدین مراقب باشند تا در مقابل کودک دروغ نگویند، دروغ کودک را تأیید نکنند و کودک را مجبور به دروغگویی نکنند.

 

والدین باید کودک را تشویق به راستگویی کنند یعنی در مقابل کار اشتباه کودک مثلاً شکستن یک بشقاب، اگر کودک عنوان کرد که من بشقاب را شکستم ضمن تذکر در مورد اینکه شکستن بشقاب رفتار غلطی است در مقابل به خاطر راستگویی ضمن تشکر از کودک به خاطر شکستن ظرف کودک را تنبیه نکنند.

 

والدین باید این رفتار را تا زمان عقلانیت و منطق‌گرایی کودک ادامه دهند که این سن در کودکان مختلف متفاوت است و در محدوده سنی ۱۰ تا ۱۱ سالگی است.

 

دروغ برای فرار از یک موقعیت دردناک مثل تنبیه ، تحقیر و مورد قهر قرار گرفتن،استفاده می‌شود لذا پدر و مادرها سعی کنند در برخورد با کودکان از روش‌هایی که درخور سن اوست استفاده کنند و با روش صحیح و منطقی با او رفتار کنند.

/ 0 نظر / 12 بازدید